Niksen. Sommige mensen kunnen het heel goed. Andere mensen kunnen het helemaal niet. En ik ben zo iemand. Niksen kan ik oprecht niet. En ik weet ook heel erg goed waarom: het is doodeng om met je eigen gedachten te zitten. En ik weet zeker dat ik niet de enige ben die dit heeft.
Er gebeurt altijd erg veel in mijn hoofd. Wanneer ik ergens mee bezig ben. Is het stil. Bewust zorg ik er voor dat ik nooit niks heb om te doen. Wanneer er wel een gaatje in mijn dag valt, dan vul ik het op met wandelen, boodschappen doen, last minute afspreken met iemand. Ik verzin letterlijk van alles om ervoor te zorgen dat ik niks te doen heb.
Wanneer je niet weet dat ik actief ben omdat ik mijn eigen gedachten zo kan vermeiden, zal je denken dat ik gewoon altijd een druk leven heb. Maar nee hoor. Het is niet vanzelf druk. Ik maak het druk.
Af en toe (zoals nu) besluit ik om even actief te niksen. Ik geef mezelf een lichte verplichting om in ieder geval een uur niks te doen. Dat betekent niet opruimen, niet wandelen, niet sporten, niet afspreken, niet koken, oprecht even helemaal niks waardoor ik van mijzelf weet dat ik dat doe om mijn eigen gedachten te stillen.
En als ik niks doe, dan komen inderdaad allemaal gedachten. En trust me. Het zijn er erg veel. Door even bewust te niksen geef ik mezelf de ruimte om even stil te staan bij alles waar ik in het dagelijks leven probeer niet aan te denken.
Dus mijn tip? Gun jezelf een moment (het hoeft niet elke dag), om even bewust niks te doen. Want alleen op deze momenten dat jij jezelf de ruimte geeft om te denken, zul je alles een plekje kunnen geven.
Leave a Reply